X
تبلیغات
زولا

رفتم و زحمت بیگانگی از کوی تو بردم


آشنای تو دلم بود و به دست تو سپردم 


 

اشک دامان مرا گیرد و در پای من افتد


که دل خون شده را هم ز چه همراه نبردم


 

شرمم از آینه ی روی تو می آید اگر نه 


آتش آه به دل هست نگویی که فسردم


 

تو چو پروانه ام آتش بزن ای شمع و بسوزان


من بی دل نتوانم که به گرد تو نگردم


 

می برندت دگران دست به دست ای گل رعنا


حیف من بلبل خوش خوان که همه خار تو خوردم


 

تو غزالم نشدی رام که شعر خوشت آرم


غزلم قصه ی دردست که پرورده ی دردم 


 

خون من ریخت به افسونگری و قاتل جان شد


سایه آن را که طبیب دل بیمار شمردم 



تاریخ : سه‌شنبه 21 آبان 1392 | 01:12 | نویسنده : آذر | نظرات (0)